Honorat był żyjącym w IV i V wieku mnichem i kapłanem, który sprawował urząd arcybiskupa Arles. Urodzony w rzymskiej rodzinie konsularnej w północnej Galii, poszukiwał życia w odosobnieniu na wyspie Lérins. Tam założył klasztor, który stał się ważnym ośrodkiem formacji duchownej i nauki. Po okresie sprawowania funkcji opata, został wezwany z życia monastycznego, aby kierować diecezją Arles, gdzie pracował nad przywróceniem porządku religijnego po okresach niestabilności.
Życie monastyczne

Po pielgrzymce do Ziemi Świętej wraz z bratem, Honorat osiadł na wyspie Lérins, aby żyć jako pustelnik. Jego sława przyciągnęła wielu wyznawców, co doprowadziło do założenia klasztoru w Lérins. Instytucja ta, kierowana regułą inspirowaną przez Pachomiusza, wykształciła wielu wpływowych biskupów i pisarzy. Sugeruje się również, że św. Patryk mógł tam studiować przed rozpoczęciem swoich misji w Irlandii.
Arcybiskupstwo

W 426 roku Honorat został mianowany następcą Patroklosa na stanowisko arcybiskupa Arles. Jego przewodnictwo koncentrowało się na przywracaniu ortodoksji w regionie dotkniętym aryanizmem i manicheizmem. Przez cały okres sprawowania urzędu utrzymywał więź z mnichami z Lérins. Zmarł w obecności swojego ucznia, Hilarion, który ostatecznie przejął jego miejsce w stolicy biskupstwa.
Kult
Święty jest wspominany 16 stycznia w tradycji katolickiej i wschodnioortodoksyjnej. W średniowieczu był ważną postacią dla pielgrzymów w regionie Prowansji. Jego pamięć jest zachowana poprzez nazwę Île Saint-Honorat, wyspy, na której założył swój klasztor, oraz dzięki pismom jego następców.
