Hongkong to specjalny region administracyjny Chin, położony na południowym wybrzeżu kraju, tuż na południe od Shenzhen. Składa się z wyspy Hongkong, Kowloonu i Nowych Terytoriów, a na powierzchni 1114 kilometrów kwadratowych mieszka tu około 7,5 miliona mieszkańców. Przez większą część swoich nowożytnych dziejów Hongkong był kolonią brytyjską, zanim w 1997 roku został przekazany Chinom. Zgodnie z zasadą „jedno państwo, dwa systemy” zachowuje odrębny od Chin kontynentalnych system rządów i gospodarki. Jest jednym z najważniejszych ośrodków finansowych na świecie.
Historia kolonialna












Terytorium zostało odstąpione Imperium Brytyjskiemu po przegranej dynastii Qing w pierwszej wojnie opiumowej, a wyspa Hongkong przeszła pod władzę Brytyjczyków w latach 1841–1842. Kolonia później rozszerzyła się o półwysep Kowloon w 1860 roku, a na mocy dzierżawy na 99 lat uzyskanej w 1898 roku także o Nowe Terytoria. W czasie II wojny światowej terytorium było okupowane przez Japonię w latach 1941–1945. Wielka Brytania przekazała je Chinom w 1997 roku.
Gospodarka i społeczeństwo












Pierwotnie obszar wiosek rolniczych i rybackich, Hongkong jest obecnie uznawany za trzecie co do wielkości światowe centrum finansowe, za Nowym Jorkiem i Londynem. Jego waluta, dolar hongkoński, należy do najczęściej obracanych walut na świecie. Miasto ma jeden z najwyższych dochodów na mieszkańca na świecie, choć utrzymują się w nim poważne nierówności dochodowe. Posiada także najwięcej wieżowców spośród wszystkich miast oraz jeden z najdroższych rynków nieruchomości mieszkalnych.
