Hollandyt

Krystalizuje w układzie jednoskośnym. Wykształca kryształy o pokroju krótkopryzmatycznym, pręcikowym, masywnym, włóknistym, rzadko słupkowym. Występuje w skupieniach groniastych i zbitych. Jest minerałem kruchym i nieprzezroczystym. Posiada metaliczny bądź matowy połysk oraz czarną rysę. Częstymi zanieczyszczeniami w strukturze są żelazo, ołów, potas i sód.

Występuje w bogatych w mangan skałach zmetamorfizowanych oraz ich strefach wietrzenia. Towarzyszą mu najczęściej kwarc, goethyt, kalcyt, piroluzyt, wanadynit, limonit, romanechit, braunit i manganit.

Występuje przede wszystkim w Australii, Austrii, Brazylii, Chinach, Czechach, Niemczech, Grecji, Indiach, we Włoszech, Japonii, Maroku, Rosji, Hiszpanii i USA (Arizona, Alabama, Nowy Meksyk). W Polsce występuje na Dolnym Śląsku w Szklarach.