Hoger był mnichem benedyktyńskim, który sprawował urząd arcybiskupa Hamburga i Bremy od 909 roku do śmierci w 915 roku. Jako krewny biskupa Wigberta z Verden, początkowo żył jako mnich w klasztorze w Corvey. Został mianowany współbiskupem (coadjutorem), aby pomagać słabemu fizycznie arcybiskupowi Adalgarowi. Podczas swojej krótkiej, siedmioletniej kadencji skupiał się na utrzymaniu surowego porządku kościelnego i doktryny w całym swoim diecezji, często odwiedzając różne klasztory, aby zapewnić zgodność z nauką Kościoła.
Życie i urzędowanie
Jego rządy przypadły na okres niestabilności, gdyż najazdy Wikingów i inne wtargnięcia powodowały zniszczenia zarówno w Hamburgu, jak i w Bremie. Hoger starał się podtrzymywać dyscyplinę religijną mimo tych zewnętrznych zagrożeń. Po jego śmierci w Bremie 20 grudnia 915 roku, został pochowany w katedrze w Bremie, według przekazów Adama z Bremy.
Kult
Kościół katolicki uznaje go za świętego. Został wyniesiony do świętości około 120 lat po śmierci. Jego wspomnienie obchodzone jest corocznie 20 grudnia.