Hippolyte de Belley był VIII-wiecznym prelatem, który sprawował urząd biskupa Belley. Urodzony około 686 roku w Burgundii transjuranej, w młodym wieku wstąpił do klasztoru Condat, gdzie zyskał uznanie dzięki swojej surowości i pobożności. Po zastąpieniu Aufreda jako opat Condat, stał się biskupem Belley po śmierci Ansemode w 755 roku. Prowadził skromny tryb życia, mieszkając w swoim pałacu biskupim w sposób zbliżony do życia w klasztornej celi.
Życie i służba
Podczas sprawowania urzędu Hippolyte był znany ze swojego oddania wykluczonym, często odwiedzając szpitale, więzienia i kolonie trędowatych, aby pomagać ubogim. Cieszył się poparciem wpływowych władców, w tym Pepina Krótkiego, który pomógł mu rozbudować klasztor Condat. Ponadto Karol Wielki nadał mu znaczące dobra położone w Bretanii, Burgundii i Szampanii.
Kult
Hippolyte jest czczony jako święty i wspomniany jest 20 listopada. Po śmierci w 769 roku został pochowany w klasztorze Condat. Spoczywa u boku innych świętych postaci, a konkretnie świętego Oyenda i świętego Claude'a.