Hipolit Galantini był włoskim kaznodzieją i pedagogiem z XVI wieku, urodzonym we Florencji. Mimo wczesnych pragnień wstąpienia do zakonu kapucynów, stan zdrowia uniemożliwił mu przyjęcie życia zakonnego, co skłoniło go do stworzenia wpływowego ruchu edukacyjnego. W 1604 roku założył Kongregację Doktryny Chrześcijańskiej, która znacząco zmieniła sposób nauczania we Florencji. Ze względu na jego oddaną pracę dydaktyczną, papież Leon XI nazywał go „Apostołem Florencji”.
Życie i działalność

Urodzony w rodzinie tkacza jedwabiu, Galantini łączył obowiązki edukacyjne z pracą fizyczną. Działał w kościele Santa Lucia al Prato po otrzymaniu wsparcia od Alessandro Ottaviano de' Medici. Mimo że mierzył się z oskarżeniami o herezję i przeżył nieudany zamach na swoje życie, został oczyszczony ze wszystkich zarzutów. Jego instytucje edukacyjne ostatecznie rozszerzyły działalność poza jego rodzinne miasto na inne lokalizacje.
Kult
Kościół katolicki uznaje jego świętość, gdyż papież Benedykt XIV ogłosił go wyniosłym (venerabilis) w 1756 roku. Później został beatyfikowany przez papieża Leona XII w 1825 roku w Bazylice św. Piotra. Jego wspomnienie obchodzi się 20 marca, w dzień jego śmierci we Florencji.
