Hiob Anzerski był wschodnioortodoksyjnym kapłanem i mnichem, który żył w latach 1635–1720. Początkowo służył jako proboszcz parafii w Moskwie, a ostatecznie został duchowym doradcą cara Piotra I. Z powodu rygorystycznego przestrzegania tajemnicy spowiedzi został w 1701 roku zesłany do klasztoru sołoweckiego. Później stał się przywódcą monastycznym, zakładając skyt Golgota-Krzyż, i został ostatecznie uznany za świętego przez Cerkiew Prawosławną.
Życie i służba

Po służbie jako cnotliwy kapłan w Moskwie, Hiob został mianowany duchowym przewodnikiem rodziny królewskiej. Jego życie zmieniło się, gdy odmówił wyjawienia informacji przekazanych podczas spowiedzi, co doprowadziło do jego wygnania. Przyjął życie zakonne pod imieniem Hiob, a później przyjął wielką schemę, otrzymując imię Jezus. Był oddanym przywódcą, który założył nowy skyt i nadzorował budowę znajdującego się tam drewnianego kościoła.
Kult
Został kanonizowany jako święty w 2000 roku i został włączony do Zjazdu Świętych Sołowieckich. Jego relikwie zostały odnalezione w 2000 roku i obecnie znajdują się w kościele Zmartwychwstania w skycie Anzer. Kościół upamiętnia go 6 marca, w dzień jego śmierci, oraz 11 czerwca, w rocznicę odnalezienia jego relikwii.
