Hilarion z Optiny (ur. Rodion Ponomariew) był rosyjskim prawosławnym hieroszemonachem żyjącym w XIX wieku, który pełnił funkcję przełożonego klasztoru Optina Pustyn. Urodzony w 1805 roku w rodzinie chłopów, początkowo kształcił się na krawca, zanim poczuł silne powołanie religijne. Po podróżach do różnych klasztorów, w 1839 roku wstąpił do wspólnoty optińskiej. Ostatecznie został duchowym przewodnikiem klasztoru, stając się wybitną postacią wśród sławnych starców optińskich.
Życie i służba

Po pracy w różnych zawodach, w tym w krawiectwie, Hilarion wstąpił do klasztoru w 1839 roku. Przez wiele lat wykonywał prace fizyczne, takie jak ogrodnictwo i pszczelarstwo, zanim został święconym. Awansował w hierarchii monastycznej, stając się przełożonym skitu oraz duchowym przewodnikiem wspólnoty. W 1872 roku przyjął najwyższy stopień ślubów monastycznych, schemę, krótko przed śmiercią w 1873 roku.
Kult
Po raz pierwszy został uznany za lokalnego świętego klasztoru Optina Pustyn w 1996 roku. Później, w 2000 roku, został oficjalnie kanonizowany przez Rosyjski Kościół Prawosławny do powszechnego kultu. Jest uwzględniony w zgromadzeniu starców optińskich. Jego relikwie są przechowywane w cerkwi Włodzimierza w Optinie od 1998 roku, a jego święta są obchodzone 16 czerwca i 18 września.
