Hilarion z Meglen był bułgarskim biskupem prawosławnym żyjącym w XII wieku, urodzonym w Ochrydzie. Mimo szlacheckiego pochodzenia i wykształcenia, wybrał życie zakonne i ostatecznie sprawował funkcję opata. Został mianowany biskupem Meglen przez arcybiskupa ochrydzkiego Eustachego. Zapamiętano go przede wszystkim jako zaciekłego przeciwnika różnych grup heretyckich, w tym bogomiłów, paulinian i Ormian, co przyniosło mu sławę wojownika przeciwko herezji.
Życie i posługa
Podczas sprawowania urzędu w Meglen, Hilarion aktywnie działał na rzecz sprowadzenia wyznawców różnych sekt z powrotem do wiary prawosławnej. Na miejscach, które wcześniej służyły do heretyckich zgromadzeń, założył klasztor oraz kościół Świętych Apostołów. Jego wpływ był na tyle znaczący, że o jego działalności wiedział nawet cesarz bizantyjski Manuel I Komnen.
Kult i dziedzictwo
Jego relikwie zostały przeniesione do Wielkiego Tarnowa przez króla Kalojana około 1204 lub 1206 roku. Choć szczątki zaginęły po podboju Tarnowa przez Osmanów w 1393 roku, pozostaje on postacią czczoną. Kościół prawosławny upamiętnia go 21 października, w rocznicę przeniesienia jego relikwii. W pobliżu wioski Promahi znajduje się klasztor poświęcony temu świętemu.