Hilarion Iber był wybitnym gruzińskim mnichem i ascetą z regionu Kachetii żyjącym w IX wieku. Uznawany za cudotwórcę, odegrał znaczącą rolę w gruzińskim monastycyzmie. Po podróżach po Ziemi Świętej, w tym po Palestynie i Syrii, spędził siedem lat jako pustelnik w jaskini w Lavrze św. Sabasa. Ostatecznie założył klasztor na górze Olimp, który służył jako miejsce zamieszkania dla wielu jego gruzińskich rodaków.
Życie i podróże

Podczas swoich podróży Hilarion odwiedził kilka świętych miejsc, takich jak rzeka Jordan i Góra Tabor. Po pobycie w Lavrze św. Sabasa założył klasztor na górze Olimp, prawdopodobnie Lavrę Krania. To centrum religijne zapewniało później schronienie postaciom takim jak Jan Iber i Euthymius Athos. Zmarł w Tesalonice.
Kult i dziedzictwo
Hilarion jest czczony jako święty zarówno w tradycji katolickiej, jak i prawosławnej. Jego żywot został spisany przez naśladowców Euthymiusa Athos, a zachowane teksty biograficzne datuje się na X i XI wiek. Jego wspomnienie obchodzi się corocznie 2 grudnia.
