Hieroteos Tezmota był chrześcijańskim przywódcą w Atenach w I wieku, często utożsamianym z pierwszym biskupem lub kapłanem tego miasta. Według tradycji był uczonym człowiekiem, który około 52 roku n.e. otrzymał nauki i święcenia od apostoła Pawła. Jest ściśle związany z Dionizym Areopagitem, któremu często sprawował opiekę duchową. Jego tytuł, tezmota, odnosi się do urzędnika prawnego lub władcy w Atenach, co sugeruje jego wysoką pozycję społeczną w mieście.
Życie i posługa

Jako wybitna postać wczesnego chrześcijaństwa ateńskiego, Hieroteos jest wspominany ze względu na swoją głęboką pobożność. Opisywany jest jako utalentowany hymnograf, który był tak pochłonięty kultem sakralnym, że obserwatorzy wierzyli, iż jest natchniony przez Boga. W okresie po ukrzyżowaniu miał pocieszać apostołów za pomocą instrumentów muzycznych i pieśni duchowych.
Kult
Uznany za męczennika kapłańskiego, jest czczony w tradycjach anglikańskiej, katolickiej i prawosławnej. Jego wspomnienie obchodzi się 4 października. Choć historyczne zapisy dotyczące jego życia są ograniczone, pozostaje on znaczącą postacią w historii wczesnego Kościoła w Grecji.
