Hieronim z Pragi był czeskim filozofem i teologiem żyjącym w XIV wieku, który stał się znaczącą postacią w ruchu reformatorskim kierowanym przez Jana Husa. Wykształcony na Uniwersytecie Karola w Pradze, a później w Oksfordzie, znajdował się pod silnym wpływem nauk Johna Wycliffe'a. Jako profesor uniwersytecki i wędrowny uczony opowiadał się za reformami religijnymi, argumentując, że wierni mogą mieć bezpośredni dostęp do nauk Bożych bez pośrednictwa duchowieństwa. Jego radykalne poglądy prowadziły do częstych uwięzień i ostatecznie do egzekucji podczas Soboru w Konstancji w 1416 roku.
Życie i nauczanie


W trakcie swojej działalności Hieronim wykładał na różnych uniwersytetach, w tym w Paryżu, Kolonii i Heidelbergu. Był znany ze swojego potężnego oratorstwa, które często podżegało do publicznych demonstracji na rzecz reform. Jego stanowiska teologiczne, szczególnie w kwestii autorytetu Kościoła i natury Eucharystii, były uznawane przez ówczesne władze kościelne za heretyckie. Większość życia spędził podróżując między Czechami a innymi europejskimi ośrodkami akademickimi, unikając jednocześnie ścigania.
Proces i śmierć

W 1415 roku Hieronim udał się na Sobór w Konstancji, aby wesprzeć swojego mentora, Jana Husa, mimo ostrzeżeń, by trzymał się z dala. Po przybyciu został aresztowany i postawiony przed licznymi zarzutami, w tym bycia wrogiem duchowieństwa i papiestwa. Po długim okresie uwięzienia i procedur prawnych został skazany na śmierć. Wykonano na nim wyrok śmierci przez spalenie na stosie w maju 1416 roku.
Kult

Uznawany za męczennika ruchu husyckiego, Hieronim jest pamiętany jako istotna postać w historii reformacji protestanckiej. Jego przywiązanie do zasad mimo groźby śmierci doprowadziło do jego upamiętnienia jako świętego w tradycji prawosławnej, a jego wspomnienie obchodzone jest 6 lipca.
