Hieronim Emiliani był włoskim kapłanem i humanistą żyjącym w XVI wieku, który poświęcił swoje życie służbie potrzebującym. Urodzony w Wenecji, początkowo służył jako oficer wojskowy, a później jako urzędnik sądowy, zanim oddał się życiu zakonnemu. Najbardziej znany jest z założenia Zakonu Somasatów (Ojców Somaskich), zgromadzenia religijnego skupionego na niesieniu pomocy ubogim, chorym i sierotom. Jego szeroko zakrojona działalność charytatywna doprowadziła do powstania licznych szpitali i sierocińców w północnych Włoszech w okresie dotkliwego głodu i zarazy.
Życie i działalność

Po okresie służby wojskowej, Emiliani przeszedł na życie pełne intensywnej działalności charytatywnej. Po złożeniu ślubów religijnych w czasie służby żołnierskiej, skupił się na pomaganiu cierpiącym z powodu głodu i chorób. Założył kilka instytucji, w tym schronisko dla nawróconych prostytutek w Bergamo oraz liczne sierocińce dla chłopców i dziewcząt. W 1532 roku założył Kongregację Regularnych Duchownych, znanych jako Somasaci, która kładła nacisk na ubóstwo religijne przy jednoczesnej opiece nad wykluczonymi.
Kult
Został kanonizowany w 1767 roku i jest uznawany za patrona sierot oraz porzuconych dzieci. Jego wspomnienie obchodzi się 8 lutego, w rocznicę jego śmierci na dżumę. Jego relikwie spoczywają w srebrnej relikwiarzu w sanktuarium w Somasce, miejscu, w którym zmarł w 1537 roku.
