Hidulfo był VII-wiecznym benedyktyńskim opatem i świętym uznawanym zarówno przez Kościół katolicki, jak i prawosławny. Urodzony około 601 roku, prawdopodobnie w Regensburgu, wywodził się z szlacheckiej rodziny i tam studiował, zanim przeniósł się do opactwa św. Maksymina w Tryrze. Najbardziej zapamiętano go jako fundatora opactwa Moyenmoutier, w którym pełnił funkcję pierwszego opata. Podczas gdy niektóre tradycje identyfikują go jako biskupa Tryru, inne sugerują, że mógł służyć jako chorepiskop, czyli biskup pomocniczy wspierający misje w regionach misyjnych.
Życie i działalność

Po pobycie w Tryrze, Hidulfo wycofał się do pustelni w Wogezach, gdzie po 671 roku założył klasztor Moyenmoutier. Kierował dużą wspólnotą liczącą niemal 300 mnichów w kilku fundacjach, kładąc nacisk na pracę rąk. Jego styl przewodzenia łączył elementy reguły benedyktyńskiej i kolumbańskiej. Pozostał opatem zarówno Moyenmoutier, jak i Bonmoutier aż do śmierci w 707 roku.
Kult i dziedzictwo

Jego szczątki tradycyjnie spoczywały w piaskowcowym sarkofagu w Moyenmoutier, a jego relikwie są czczone w bocznej kaplicy opactwa od połowy XIX wieku. W 1604 roku, aby go uczcić, utworzono zgromadzenie zakonne pod nazwą Saint-Vanne et Saint-Hydulphe. Jego wspomnienie obchodzi się 11 lipca; jest on również wzywany o pomoc w chorobach nerwowych.
