Hereswith była VII-wieczną świętą z Northumbrii, należącą do królewskiego rodu Deira. Jako córka Hererica należała do dworu króla Edwina z Northumbrii, gdzie została ochrzczona przez Paulinusa. Po wyjściu za mąż za przedstawiciela dynastii królewskiej East Anglia, ostatecznie wybrała życie zakonne. Ponieważ w jej królestwie nie istniał wówczas żaden klasztor żeński, udała się do Galii, aby zamieszkać jako mniszka w opactwie Chelles, gdzie pozostała do końca życia.
Życie i rodzina
Urodzona około 601 roku, Hereswith była prawnuczką króla Ælle. Jej siostra, święta Hilda, zasłynęła założeniem klasztoru w Whitby. Po dołączeniu jej rodziny do dworu króla Edwina, wyszła za mąż za Æthilrica, członka królewskiej rodziny East Anglia. Ich syn, Ealdwulf, rządził później East Anglią. Po śmierci męża opuściła ojczyznę, aby realizować swoje powołanie religijne na terenach Franków.
Kult
Hereswith jest uznawana za świętą w tradycji katolickiej. Jej wspomnienie obchodzi się corocznie 1 grudnia. Jej życie jest dokumentowane w relacjach historycznych, takich jak Historia kościelna narodu angielskiego Bedy, która szczegółowo opisuje jej przejście ze stanu królewskiego do zakonu benedyktyńskiego w opactwie Chelles.