Henryk z Treviso był niemieckim świeckim pielgrzymem żyjącym w XIII wieku w Treviso we Włoszech. Urodzony około 1250 roku w Bolzano, przeprowadził się do Treviso po śmierci żony i syna. Późniejsze lata spędził jako pustelnik w skrajnym ubóstwie, polegając na jałmużnie, aby przeżyć. Był znany ze swojej szczodrości, często przekazując wszelkie nadmiarowe darowizny potrzebującym. Zmarł w Treviso 10 czerwca 1315 roku.
Życie i pobożność

Po stracie rodziny Henryk poświęcił się życiu ascetycznemu. Żył skromnie, utrzymując się ze jałmużny, zachowując przy tym opinię świętego. Jego styl życia jako świętego człowieka w Treviso przyniósł mu znaczną lokalną cześć, co doprowadziło do uznania go za patrona miasta krótko po jego śmierci.
Kult i dziedzictwo

Miasto Treviso ogłosiło go patronem w 1316 roku, choć oficjalne uznanie przez Kościół napotkało wczesne trudności. Został ostatecznie beatyfikowany przez papieża Benedykta XIV w 1750 roku. Jego życie i cuda przypisywane jemu zostały odnotowane w literaturze, w tym wspomniane w drugim dniu Dekameronu Giovanniego Boccaccia.
