Henryk Rebuschini był włoskim kapłanem rzymskokatolickim urodzonym w Gravedonie w 1860 roku. Po studiach matematycznych w Pawi i uzyskaniu dyplomu z rachunkowości w 1882 roku, w 1887 roku wstąpił do zakonu kamilianów. Święcenia kapłańskie przyjął w 1889 roku od człowieka, który później został papieżem Piusem X. W trakcie swojej posługi służył jako kapelan szpitalny zarówno w Weronie, jak i w Cremonie, zarządzając jednocześnie kliniką San Camillo. Zmarł na zapalenie płuc w Cremonie w 1938 roku.
Życie i posługa
Po wykształceniu akademickim w dziedzinie matematyki i rachunkowości, Rebuschini poświęcił swoje życie służbie chorym. Jako członek zakonu kamilianów koncentrował swoją pracę duszpasterską na posłudze kapelana szpitalnego. Jego umiejętności administracyjne były wykorzystywane podczas zarządzania kliniką San Camillo, gdzie łączył swoje wykształcenie zawodowe z powołaniem religijnym, aby wspierać opiekę medyczną i potrzeby pacjentów.
Kult
Kapłan jest uznawany za świętego w tradycji katolickiej. Został beatyfikowany przez papieża Jana Pawła II 4 maja 1997 roku. Jego wspomnienie obchodzi się 10 maja, w rocznicę jego śmierci. Jest pamiętany ze względu na swoje zaangażowanie w opiekę nad osobami wykluczonymi i ubogimi poprzez pełnione przez niego funkcje szpitalne.