Henry z Coquet był duńskim szlachcicem, który na początku XII wieku został pustelnikiem. Po rzekomym otrzymaniu boskiej wizji uciekł przed aranżowanym małżeństwem, aby poświęcić życie służbie religijnej. Ostatecznie osiadł na wyspie Coquet u wybrzeży Northumberland, gdzie za zgodą przeora Tynemouth zbudował małą celę. Pozostał w tej pustelni aż do śmierci w 1127 roku.
Życie i śmierć
Urodzony w Królestwie Danii, Henry porzucił swój szlachecki status, aby szukać życia w samotności. Po przybyciu do Tynemouth założył pustelnię na wyspie. Żył tam jako pustelnik aż do śmierci w 1127 roku. Jego decyzja o opuszczeniu rodziny i małżeństwa, które zaplanowali dla niego rodzice, pozostaje centralną częścią jego tradycji biograficznej.
Kult
Kościół katolicki czci Henry'ego jako świętego, a jego wspomnienie obchodzone jest 16 stycznia. Jest on przedstawiony na witrażu w kościele św. Tomasza z Canterbury w Deal w hrabstwie Kent. Na tej artystycznej reprezentacji jest identyfikowany jako „św. Henry Duńczyk” i ukazany w rogatym hełmie.