Heladiusz z Toledo był VII-wiecznym wizygockim szlachcicem, który sprawował urząd katolickiego arcybiskupa Toledo. Urodzony w Hiszpanii około 501 roku, początkowo zajmował znaczące stanowiska na dworze królewskim. Szukając bardziej duchowej drogi, wstąpił do klasztoru Agali, gdzie ostatecznie pełnił funkcję opata. Mimo wysokiej rangi kościelnej, pozostał oddany pokornym zadaniom życia monastycznego. Sprawował urząd arcybiskupa przez osiemnaście lat aż do śmierci w 633 roku.
Życie i służba

Jako przedstawiciel wizygockiego dworu, Heladiusz uczestniczył w III Soborze w Toledo w 589 roku, który doprowadził do potępienia aryjanizmu. Po zostaniu opatem w 605 roku, kontynuował wykonywanie pracy fizycznej, takiej jak zbieranie drewna na opał. Po śmierci Aurasio w 615 roku, niechętnie przyjął rolę arcybiskupa. Jego następca, Idelfons, udokumentował później jego głęboką hojność wobec ubogich.
Kult i sztuka

Martyrologium Rzymskie upamiętnia go 18 lutego. W sztuce religijnej jest często przedstawiany na ikonografii ukazującej go niosącego drewno lub słomę do pieca. Jego dziedzictwo miłosierdzia znajduje odzwierciedlenie w różnych przedstawieniach, w tym w dziełach podkreślających jego współczującą naturę wobec potrzebujących.
