Hartmann z Brixen był niemieckim prelatem i biskupem, który sprawował władzę w diecezji w Brixen od 1140 do 1164 roku. Urodzony około 1090 roku w bawarskiej szlachcie w Pasau, kształcił się w zakonie augustianów. W trakcie swojej kariery służył jako kapłan, dziekan w Salzburgu oraz przeor. Jako biskup koncentrował się na reformie duchowieństwa i wspieraniu różnych zakonów religijnych, w tym benedyktynów, utrzymując przy tym znaczące relacje z cesarzem Fryderykiem Barbarossą.
Życie i kariera

Po edukacji w klasztorze św. Mikołaja, Hartmann w 1122 roku pełnił funkcję dziekana katedry w Salzburgu. Później kierował grupami augustianów w Herren-Chiemsee i Klosterneuburg. Po mianowaniu go przez papieża Innocentego II biskupem Brixen, priorytetem stały się dla niego reformy duchowieństwa oraz wsparcie zakonu benedyktynów. Mimo popierania papieża Aleksandra III w okresie schizmy, zdołał zyskać przychylność Fryderyka Barbarossy.
Kult
Hartmann jest uznawany za świętego i jest czczony przez Kościół katolicki. Jego beatyfikacja została formalnie ustanowiona w 1784 roku przez papieża Piusa VI, który zatwierdził lokalny kult istniejący wobec biskupa. Jego wspomnienie obchodzone jest 23 grudnia, w rocznicę jego śmierci w Brixen.
