Harriet Bedell była amerykańską diakonisą i misjonarką episkopalską, która poświęciła życie służbie społecznościom tubylczym. Urodzona w 1875 roku, pracowała intensywnie z ludem Cheyenne w Oklahomie, ludem Athabascan w Alasce oraz Seminole na Florydzie. Przez całą swoją długą karierę zapewniała wsparcie duchowe, pomoc medyczną i edukacyjną. Była znana ze zdolności do szanowania i zachowywania kultur tubylczych, często pomagając rdzennym mieszkańcom w osiągnięciu stabilności ekonomicznej poprzez ich tradycyjne rzemiosło. Jest upamiętniana jako święta w Kościele Episkopalnym.
Praca misyjna

Po przeszkoleniu na diakonisę, Bedell służyła ludowi Cheyenne w Oklahomie, gdzie została przyjęta do plemienia. Później spędziła piętnaście lat na Alasce, pomagając w założeniu szkoły z internatem dla tubylczych dzieci. Na Florydzie ożywiła misje służące ludowi Seminole. Tam zachęcała do zachowania tradycyjnej sztuki, takiej jak plecionkarstwo i patchwork, pomagając członkom plemienia sprzedawać te wyroby, aby wspierać swoją społeczność.
Kult

Kościół Episkopalny uwzględnia ją w swoim kalendarzu świętych, obchodząc jej wspomnienie 8 stycznia. Jest pamiętana za niestrudzoną służbę marginalizowanym grupom społecznym i głęboki szacunek dla tradycji tubylczych. Na Florydzie została uhonorowana jako Wielka Floryda (Great Floridian), a w Everglades City znajduje się pamiątkowa tablica upamiętniająca jej znaczący wpływ na ten region.
