Harduin de Fontenelle był mnichem i kapłanem w opactwie św. Wandrala we Francji pod koniec VIII i na początku IX wieku. Pełniąc funkcję nauczyciela i bibliotekarza, założył skryptorium w pustelni św. Saturnina, aby uczyć młodych mnichów arytmetyki i kaligrafii. Dzięki swojej pracy naukowej oraz kontaktom swojego współczesnego, opata Gervolda, znacząco powiększył kolekcję opactwa, przepisując różne ważne teksty, w tym dzieła Czcigodnego Bedy.
Życie i praca
Wstąpiwszy do klasztoru za czasów opatstwa Austrulfa, Harduin ostatecznie osiadł w lokalnej pustelni. Pełnił tam rolę nauczyciela nowicjuszy, co w swoich transkrypcjach określał jako eruditor parvulorum. Udawał się w pielgrzymkę do Rzymu i wykorzystywał dyplomatyczne więzi między swoim opactwem a regionami anglosaskimi do pozyskiwania nowych manuskryptów. Jego wysiłki obejmowały przepisywanie kilku dzieł Bedy, takich jak De Arte Metrica i De Temporibus.
Dziedzictwo
Harduin jest pamiętany ze względu na swoją kluczową rolę w rozwoju biblioteki w Fontenelle. Wraz ze swoimi uczniami sporządził liczne transkrypcje, które wzbogaciły zasoby intelektualne klasztoru. Jego znaczenie historyczne odnotowano w Gesta abbatum, kronikach opactwa. Jest uznawany za świętego i jest wspominany 22 lipca.