Hanna Chrzanowska była polską pielęgniarką i oblatką benedyktyńską, żyjącą w latach 1902–1973. Urodzona w Warszawie, poświęciła życie służbie medycznej i działalności charytatywnej, szczególnie w trudnych czasach II wojny światowej. Pracowała nad łagodzeniem cierpienia chorych i rannych, zapewniając również potajemną opiekę zastępczą osieroconym dzieciom. Doceniona za profesjonalizm i głęboką wiarę, została później beatyfikowana przez Kościół katolicki za heroiczne cnoty i służbę ubogim.
Życie i służba

Po ukończeniu studiów pielęgniarskich w Polsce i za granicą, Chrzanowska stała się znaczącą postacią w dziedzinie medycyny. Pracowała jako instruktorka w Krakowie i redagowała profesjonalne czasopismo pielęgniarskie. Podczas II wojny światowej organizowała opiekę domową dla osób potrzebujących i pomagała uchodźcom. Po wojnie kontynuowała pracę na stanowiskach kierowniczych w medycynie, skupiając się na opiece nad zaniedbanymi w obrębie swojej parafii, łącząc benedyktyńską duchowość ze swoim powołaniem zawodowym.
Kult
Proces jej beatyfikacji rozpoczął się w 1997 roku. Po uznaniu jej heroicznych cnót przez papieża Franciszka, została beatyfikowana w Polsce 28 kwietnia 2018 roku. Jest upamiętniana przez Kościół katolicki, a jej wspomnienie obchodzi się 29 kwietnia. Jej życie jest wspominane jako połączenie profesjonalnej pielęgniarstwa z oddaniem religijnym.
