Han Gaozu, właśc. Liu Bang, był założycielem i pierwszym cesarzem dynastii Han. Pochodzący z rodziny chłopskiej, wzniósł się z niskiego stanowiska urzędnika ds. porządku w powiecie Pei, by poprowadzić powstanie przeciwko dynastii Qin. Po wojnie domowej znanej jako wojna Chu–Han w 202 p.n.e. zdobył władzę nad znaczną częścią dawnych ziem Qin i ustanowił dynastię Han. Zmarł w 195 p.n.e., a jego następcą został syn, Liu Ying.
Młodość i wzrost znaczenia





Liu Bang należał do nielicznych założycieli dynastii wywodzących się z rodziny chłopskiej. Pracował jako niższy urzędnik w rodzinnym mieście, a następnie porzucił tę posadę, gdy polityczny chaos po śmierci Qin Shi Huangdi doprowadził do wybuchu powstań. Legendy o jego pochodzeniu, w tym rzekomym potomstwie mitycznego cesarza Yao i Żółtego Cesarza, miały uzasadniać jego prawo do rządzenia. Zgromadził zwolenników jako banita i w końcu stanął na czele mieszkańców powiatu Pei, gdzie przyjął tytuł księcia Pei.
Założenie dynastii Han





Po upadku dynastii Qin przywódca powstańców Xiang Yu podzielił dawne cesarstwo i przekazał Liu Bangowi kontrolę nad odległym regionem Bashu, z tytułem króla Han. Liu wyrwał się z tego regionu i walczył w wojnie Chu–Han, wojnie domowej między rywalizującymi siłami. Jego zwycięstwo w bitwie pod Gaixia w 202 p.n.e. pozwoliło mu ustanowić dynastię Han, z nim samym jako cesarzem. Jego panowanie obejmowało obniżenie podatków i obciążeń pracą, poparcie dla konfucjanizmu oraz politykę heqin, system małżeństw dynastycznych mających utrzymać pokój z Xiongnu.
