Hakvob Arapyan był ormiańskim lekarzem urodzonym w Afyonkarahisar, położonym w zachodniej Azji Mniejszej. Po ukończeniu szkolenia medycznego praktykował medycynę w mieście Sivas w 1907 roku. Jego życie zostało znacząco naznaczone w listopadzie 1907 roku, kiedy został aresztowany wraz z czternastoma innymi ormiańskimi intelektualistami, oskarżonymi o udział w próbie zamachu na sułtana Abdul Hamida II. Po okresie uwięzienia i surowego traktowania w Ankarze, ostatecznie praktykował medycynę w Konstantynopolu.
Życie i uwięzienie
Po aresztowaniu Arapyan był przetrzymywany w Sivas, zanim przeniesiono go do więzienia centralnego w Ankarze. Podczas osiemnastu miesięcy uwięzienia on oraz inni ormiańscy więźniowie byli poddawani przesłuchaniom, przemocy fizycznej i różnym formom tortur. Został ostatecznie zwolniony w maju 1909 roku dzięki mediacji Patriarchatu Konstantynopola, choć to doświadczenie pozostawiło go wyczerpanym fizycznie i psychicznie. Później, do 1926 roku, pracował jako prywatny lekarz w dzielnicy Beraber w Konstantynopolu.
Kariera medyczna
Jako wykwalifikowany specjalista medyczny, Arapyan w swojej późniejszej praktyce koncentrował się na leczeniu pacjentów z schorzeniami urologicznymi. Prowadził prywatną klinikę przy ulicy Hacı Pekir, położoną niedaleko opery Sine w dzielnicy Beraber w Konstantynopolu, gdzie kontynuował służbę medyczną co najmniej do 1926 roku.