Hadrian z Batanei był chrześcijańskim męczennikiem żyjącym na początku IV wieku. Pochodził z Adrii, lecz udał się do Cezarei Morskiej, aby sprawować opiekę duchową nad tamtejszą wspólnotą chrześcijańską. Wraz z Ebulusem został aresztowany przez strażników działających na rozkaz gubernatora Firmiliana po tym, jak wyznał swoje przekonania religijne. Jego śmierć nastąpiła w okresie długotrwałych prześladowań w tym regionie, co czyni go jednym z ostatnich męczenników dwunastoletniego okresu konfliktów w Cezarei.
Męczeństwo i śmierć
Po uwięzieniu i torturach Hadrian został poddany egzekucji w amfiteatrze 5 marca. Najpierw rzucono go lwu, jednak zwierzę go nie zabiło. Następnie został stracony mieczem. Jego towarzysz, Ebulus, został zamęczony dwa dni później po tym, jak odmówił złożenia ofiary bożkom, aby odzyskać wolność.
Kult
Święty jest czczony w tradycji katolickiej i prawosławnej. Jego wspomnienie przypada 5 marca, natomiast jego towarzysz Ebulus jest upamiętniany 7 marca. Jest on pamiętany jako część grupy męczenników, którzy zginęli podczas prześladowań w Cezarei.