Habib Girgis był egipskim uczonym i pedagogiem urodzonym w Kairze w 1876 roku. Odegrał kluczową rolę w nowoczesnym odrodzeniu Kościoła Koptyjskiego Prawosławnego, zakładając w 1900 roku szkoły niedzielne, aby zapewnić edukację religijną dzieciom. Służąc jako drugi dziekan odnowionej Szkoły Katechetycznej w Aleksandrii, poświęcił życie podnoszeniu standardów akademickich i szkoleniu duchowieństwa. Pozostał rektorem seminarium aż do swojej śmierci w 1951 roku, a później został kanonizowany na świętego przez Kościół Koptyjski Prawosławny.
Działalność edukacyjna
Aby chronić wiarę przed zewnętrznymi wpływami misyjnymi, Girgis na przełomie wieków założył ruch szkół niedzielnych w egipskich miastach. Przestrukturyzował programy nauczania, aby zwiększyć rygor akademicki i pogłębić zrozumienie religijne wśród młodzieży. Jego wysiłki pomogły stworzyć fundament pod studia koptyjskie, które nadal rozwijają się zarówno w Egipcie, jak i na arenie międzynarodowej.
Dziekanat i pisarstwo
Jako dziekan, Girgis ściśle współpracował z Papieżem w celu rozbudowy placówek seminarium. Był płodnym pisarzem i tłumaczem, tworząc liczne teksty religijne oraz czasopismo El-Karma, aby przekazywać prawdy teologiczne. Poprzez nauczanie był mentorem dla wielu pokoleń duchownych, którzy służyli Kościołowi poprzez własne kazania i publikacje.
Kult
Kościół Koptyjski Prawosławny uznał jego całego życia służbę i duchowy wpływ, kanonizując go na świętego w 2013 roku. Jego dziedzictwo jest zachowane dzięki jego rozległej bibliografii oraz dalszemu istnieniu systemów edukacyjnych, które pomógł ustanowić.