Gwyddfarch był walijskim pustelnikiem żyjącym pod koniec VI i na początku VII wieku. Jako uczeń świętego Llywelina z Welshpool, około 550 roku założył celtycki klasztor w Meifod. Miejsce to służyło jako ważny kościół macierzysty dla wielu innych klasztorów i przez ponad tysiąclecie funkcjonowało jako główne centrum zakonu. Jest uznawany za świętego w tradycji katolickiej.
Życie i działalność
Syn Amalarusa, Gwyddfarch założył opactwo w Meifod, które szybko stało się ważnym miejscem pielgrzymek. Pełnił funkcję opata i był mentorem swojego następcy, Tysilio. Według lokalnej legendy, Tysilio przekonał starszego opata, aby zrezygnował z podróży do Rzymu, co pozwoliło mu pozostać w Walii. Zmarł około 610 roku.
Kult
Gwyddfarch jest czczony jako święty w Kościele katolickim. Jego wspomnienie obchodzone jest 3 listopada. Klasztor, który założył w Meifod, zachował swoją rangę jako centrum religijnego przez ponad tysiąc lat, co odzwierciedla jego trwały wpływ na wspólnotę monastyczną w Walii.