Gwidon z Kortony był włoskim franciszkaninem żyjącym w XIII wieku, jednym z najwcześniejszych naśladowców św. Franciszka z Asyżu. Urodzony w 1187 roku w zamożnej rodzinie w Kortonie, zdecydował się porzucić swój majątek, aby wspierać ubogich, po spotkaniu z Franciszkiem w 1211 roku. Ostatecznie dołączył do rozwijającego się ruchu franciszkanów i założył małą wspólnotę w pustelni Le Celle. Doceniany za pobożność, służył jako kaznodzieja i pozostał bliskim współpracownikiem Franciszka aż do ich ostatniego spotkania w 1226 roku.
Życie i posługa
Zainspirowany kazaniami Franciszka, Gwidon sprzedał majątek swojej rodziny, aby pomagać potrzebującym. Mieszkał w pustelni Le Celle niedaleko miejsca swojego urodzenia, gdzie później został święconym kapłanem. Ze względu na wysokie uznanie, jakim darzył go Franciszek, Gwidon został wysłany do głoszenia kazań w Asyżu. Obaj mężczyźni spotkali się po raz ostatni w 1226 roku, kiedy schorowany Franciszek zatrzymał się w pustelni podczas podróży z Sieny.
Kult
Gwidon za życia był znany ze swojej świętości, a wczesne biografie odnotowały wiele cudów przypisywanych jemu. Jest uznawany za błogosławionego w Kościele katolickim. Jego relikwie znajdują się w katedrze w Kortonie, a jego wspomnienie obchodzone jest corocznie 12 czerwca.