Winwaloe (znany również jako Guénolé) był religijnym przywódcą z V i VI wieku oraz pierwszym opatem opactwa w Landévennec w Armorice. Urodzony około 460 roku jako syn księcia z Dumnonii, kształcił się u Budoka z Dol. Po tym, jak sen zniechęcił go do planowanej podróży do Irlandii, założył klasztor na wyspie Île de Tibidy. Po trzech latach spędzonych w tym miejscu przeniósł swoją wspólnotę na przeciwległy brzeg estuarium Landévennec, gdzie zmarł w 532 roku.
Życie i działalność
Po zakończeniu studiów Winwaloe poprowadził jedenastu uczniów, aby założyć mały klasztor. Ze względu na surowe warunki panujące w ich pierwotnej siedzibie, według przekazów otworzył on drogę przez morze, aby dotrzeć do bardziej przyjaznej ziemi. Ruch ten doprowadził do założenia jego głównego opactwa w pobliżu dzisiejszego Brest. Pozostał opatem aż do śmierci 3 marca 532 roku.
Kult i dziedzictwo
Był czczony w Landévennec aż do czasu, gdy najazdy Wikingów zmusiły jego wyznawców do przeniesienia relikwii. Z powodu lingwistycznej pomyłki z terminem oznaczającym poczęcie, jest czasem uważany za patrona płodności. Jego wpływ rozciągał się na Kornwalię i Devon, gdzie kilka kościołów jest mu poświęconych, a jego relikwie znajdowały się niegdyś w takich miejscach jak Glastonbury i Exeter.