Gverir był pustelnikiem i anachoretą żyjącym w IX wieku w Liscard w Kornwalii. Znany z życia w milczeniu, jest uznawany za świętego w tradycji katolickiej. Lokalna tradycja głosi, że król Alfred doznał uzdrowienia z ciężkiej choroby w miejscu pochówku świętego. Jego dawna cela została później zajęta przez świętego Neota, inną postać upamiętnianą w kalendarzu kościelnym.
Życie i legenda
Żyjąc jako pustelnik w Kornwalii, Gverir prowadził życie w samotności i milczeniu. Relacje historyczne łączą jego miejsce spoczynku z cudownym wydarzeniem dotyczącym króla Alfreda, który rzekomo został uleczony z poważnej dolegliwości po odwiedzeniu grobu. Jego dawne miejsce zamieszkania stało się ostatecznie siedzibą świętego Neota.
Kult
Święty jest czczony w tradycji katolickiej, a jego pamięć jest zachowana dzięki lokalnej historii religijnej. Jego dziedzictwo jest związane z konkretną lokalizacją w Liscard, gdzie żył i został ostatecznie pochowany – miejscem, które później zaczęło być kojarzone z innymi świętymi postaciami.