Gutago był świętym i pustelnikiem, prawdopodobnie pochodzącym ze szkockiej rodziny królewskiej, który był związany z działalnością misyjną wzdłuż wybrzeża zachodniej Flandrii. Choć dokładne daty jego życia pozostają niepewne, tradycje historyczne umiejscawiają go między VI a IX wiekiem. Jest pamiętany przede wszystkim ze względu na swoją duchową obecność w tym regionie, gdzie miejsce jego pochówku stało się ważnym ośrodkiem lokalnej pobożności i rozwoju religijnego.
Życie i legendy
Według legendy Gutago był szkockim księciem, który później żył jako pustelnik. Po jego śmierci około 800 roku, jego towarzysz Gillon miał odmówić opuszczenia jego boku, zakładając pustelnię w pobliżu grobu. Miejsce to stało się z czasem miejscem cudów, co doprowadziło do budowy kaplicy, a później kościoła, który poprzedzał obecny kościół św. Kwintyna.
Kult
Kościół katolicki uznał go za świętego w 1159 roku. Jego wspomnienie obchodzone jest corocznie 3 lipca. Jego dziedzictwo jest związane z obszarami nadmorskimi zachodniej Flandrii, gdzie historyczne miejsca ustanowione wokół jego grobu służyły jako ważne ośrodki lokalnego kultu chrześcijańskiego przez wiele stuleci.