Gustaw Holoubek (1923–2008) był polskim aktorem, reżyserem, posłem na Sejm i senatorem. Karierę aktorską rozpoczął w 1947 roku i przez dziesięciolecia pracował w teatrze i filmie w Polsce oraz za granicą. Holoubek sprawował także funkcje polityczne, najpierw jako poseł w izbie niższej parlamentu, a później w Senacie, a także wykładał w Akademii Teatralnej w Warszawie. Został odznaczony Orderem Odrodzenia Polski w kilku klasach.
Młodość
Holoubek brał udział w kampanii wrześniowej 1939 roku i był jeńcem wojennym podczas niemieckiej okupacji Polski. Jego ojciec był czeskim imigrantem, który osiadł w Polsce po I wojnie światowej, natomiast matka była Polką. Te okoliczności ukształtowały jego wczesne lata, zanim zwrócił się ku scenie.
Kariera polityczna
Holoubek wszedł do polityki w 1976 roku, kiedy został wybrany do Sejmu, izby niższej Parlamentu Polskiego. Ponownie wybrano go w 1980 roku, ale zrezygnował z mandatu w 1981 roku, gdy wprowadzono stan wojenny. W 1989 roku został wybrany do Senatu, izby wyższej, a w tym samym roku objął stanowisko profesora Akademii Teatralnej w Warszawie.
Odznaczenia i dziedzictwo
Holoubek otrzymał Order Odrodzenia Polski, polskie państwowe odznaczenie, w klasach Krzyża Kawalerskiego, Krzyża Komandorskiego z Gwiazdą oraz Krzyża Wielkiego. Jego długa kariera w teatrze i filmie, połączona z działalnością parlamentarną, uczyniła go znaczącą postacią powojennego życia publicznego w Polsce aż do jego śmierci w 2008 roku.
