Gummarus był VIII-wiecznym pustelnikiem z prowincji Brabancja. Jako krewny Pepina Krótkiego służył na dworze królewskim i przez osiem lat brał udział w kampaniach wojskowych w Saksonii, Akwitanii oraz Cardekho. Po służbie wojskowej pragnął prowadzić bardziej kontemplacyjne życie. Ostatecznie rozdzielił się ze swoją żoną, Guinmarie, i założył pustelnię przy kaplicy zwanej Nivesdunc. Osada Lier rozwinęła się wokół tego miejsca, gdzie Gummarus spędził pozostałe lata życia przed śmiercią w 774 roku.
Życie i służba
Po służbie wojskowej Gummarus próbował naprawić swoje małżeństwo i zaradzić złemu traktowaniu sług przez swoją żonę. Szukając spokoju dla swoich prywatnych modlitw, zbudował małą kaplicę. Jego decyzja o życiu jako pustelnik doprowadziła do rozwoju miasta Lier wokół jego siedziby. Choć niektóre tradycje łączą go z misjonarzem Rumboldem z Mechelen, ramy historyczne sugerują, że mogli nie być współczesnymi.
Kult i dziedzictwo
Gummarus jest czczony jako patron Lier. Jest wspominany 11 października przez Kościół katolicki i prawosławny. Kolegiata św. Gummarusa, zbudowana w stylu gotyku brabantzkiego, stoi w miejscu jego dawnej pustelni. Co roku miasto organizuje jarmark Sint-Gummarus, podczas którego odbywa się procesja, w trakcie której jego relikwie są niesione ulicami, aby uczcić jego pamięć.