Guillaume de Seignelay był trzynastowiecznym prelatem, który piastował wysokie urzędy kościelne we Francji. Pochodzący ze szlacheckiej rodziny z Seignelay, służył jako biskup Auxerre od 1207 do 1220 roku. Następnie został biskupem Paryża, funkcję tę sprawował aż do śmierci w 1223 roku. Jego kariera była naznaczona znacznymi sporami prawnymi i politycznymi, angażującymi zarówno monarchię francuską, jak i Uniwersytet Paryski, co często wymagało interwencji papieskiej w celu ich rozwiązania.
Kariera kościelna

Po wyborze na biskupa Auxerre, Guillaume popadł w konflikt z królem Filipem II, gdy odmówił wsparcia kampanii wojskowej w Bretanii. Spór ten doprowadził do tymczasowego zajęcia jego dóbr, które zostały przywrócone po arbitrażu papieża Innocentego III. Brał również udział w krucjacie albigenskiej u boku swojego brata, Manassasa. W 1220 roku, mimo początkowego protestu przeciwko nominacji, został mianowany przez papieża Honoriusza III na następcę stolicy biskupiej Paryża.
Konflikty i śmierć
Jako biskup Paryża, Guillaume rościł sobie prawo do władzy świeckiej sprawowanej przez jego urząd nad miastem, co doprowadziło do dalszych napięć z królem. Popadł również w konflikt z Uniwersytetem Paryskim, co skutkowało uwięzieniem i ekskomuniką kilku uczonych. Papież Honoriusz ostatecznie interweniował, aby uwolnić więźniów. Guillaume uczestniczył w pogrzebie Filipa II w 1223 roku i zmarł w Saint-Cloud jeszcze w tym samym roku.
Kult
Guillaume de Seignelay jest czczony jako święty w tradycji katolickiej. Jego wspomnienie obchodzone jest 23 listopada.
