Guido Westerwelle (1961–2016) był niemieckim prawnikiem i politykiem, który od 2001 do 2011 roku kierował liberalną Wolną Partią Demokratyczną (FDP). W latach 2009–2011 pełnił funkcję ministra spraw zagranicznych i wicekanclerza w drugim rządzie Angeli Merkel, a także jako pierwszy otwarcie homoseksualny polityk objął któryś z tych urzędów. W latach 1996–2013 był członkiem Bundestagu, a jego kariera łączyła praktykę prawniczą z długoletnim zaangażowaniem w życie partyjne.
Wczesne życie i kariera



Westerwelle urodził się w Bad Honnef w Nadrenii Północnej-Westfalii w rodzinie prawników. Po trudnościach w nauce w wcześniejszych szkołach ukończył edukację średnią w 1980 roku i studiował prawo na Uniwersytecie w Bonn. W 1991 roku został adwokatem w Bonn, a w 1994 roku uzyskał stopień doktora prawa na Uniwersytecie w Hagen. Do FDP wstąpił w 1980 roku i awansował w jej organizacji młodzieżowej oraz zarządzie partii, zostając w 1994 roku sekretarzem generalnym partii.
Przywództwo i rząd



Westerwelle wszedł do Bundestagu w 1996 roku, a w 2001 roku został przewodniczącym FDP, kładąc nacisk na gospodarkę i edukację. Po wyborach w 2009 roku utworzył koalicję z CDU/CSU Merkel i objął stanowiska ministra spraw zagranicznych oraz wicekanclerza. Jego kadencja spotkała się z krytyką, zwłaszcza po ujawnieniu w 2010 roku tajnych depesz dyplomatycznych oraz gwałtownym spadku poparcia dla partii, a w 2011 roku zrezygnował z funkcji przewodniczącego partii.
