Gudula była świętą chrześcijańską żyjącą w VII wieku, urodzoną w regionie Brabancji na terenie dzisiejszej Belgii. Jako córka lotaryńskiego księcia i świętej Amalbergi, była wychowywana w opactwie w Nivelles pod opieką swojej matki chrzestnej, Gertrudy. Po ukończeniu edukacji zamieszkała w Moorsel, gdzie poświęciła się pobożności oraz jałmużni na rzecz ubogich. Zmarła około 712 roku i została pochowana w Hamme, jednak jej relikwie przeniesiono później do Brukseli, gdzie stały się centralnym elementem tożsamości religijnej miasta.
Życie i pobożność
Po przyjęciu welonu od biskupa Cambrai, Gudula poświęciła swoje życie działalności charytatywnej. Często odwiedzała lokalny kościół w Moorsel, aby praktykować swoją wiarę. Jej święty tryb życia został udokumentowany w biografii spisanej w XI wieku przez mnicha Onulfusa z Hautmont. Po jej śmierci relikwie zostały przeniesione do Brukseli, co ostatecznie doprowadziło do ustanowienia kapituły na jej cześć oraz rozwoju katedry św. Michała i św. Guduli.
Kult i dziedzictwo
Jest uznawana za patronkę Brukseli, obok św. Michała. Jej wspomnienie obchodzi się 8 stycznia, choć diecezja w Gandawie świętuje ją 19 stycznia. W sztuce często przedstawiana jest z lampą lub świecą, co nawiązuje do legendy o demonie próbującym zgasić jej światło. Jej czaszka jest obecnie przechowywana w Eibingen w Niemczech.