Grzegorz Chomyszyn był wybitnym ukraińskim biskupem greckokatolickim i postacią polityczną, urodzonym w 1867 roku w Hadynkowcach. Po studiach w Wiedniu pełnił funkcję rektora seminarium we Lwowie, zanim w 1904 roku został konsekrowany na biskupa Stanisławowa. Jako znaczący lider w swoim Kościele opowiadał się za ściślejszymi więziami z Rzymem i był dostojnym członkiem Sejmu Galicji i Lodomerii. Jego zaangażowanie w chrześcijańską demokrację oraz sprzeciw wobec antysemityzmu uczyniły go postacią szanowaną, choć niekiedy kontrowersyjną, w międzywojennej Polsce.
Życie i posługa
Podczas swojej czterdziestoletniej kadencji jako biskup, Chomyszyn promował praktyki latynizacyjne, aby wzmocnić więź między swoim Kościołem a Stolica Apostolską. W polityce pomagał w organizowaniu Ukraińskiej Ludowej Partii Katolickiej. Był znany ze umiarkowanego podejścia do nacjonalizmu oraz obrony społeczności żydowskich, co niekiedy narażało go na krytykę ze strony bardziej radykalnych grup nacjonalistycznych.
Męczeństwo
Jako głośny krytyk reżimu radzieckiego, Chomyszyn był wielokrotnie aresztowany przez NKWD. Po deportacji do Kijowa w 1945 roku, znosił tortury w więzieniu, gdzie odmawiał porzucenia przynależności religijnej. Zmarł w kijowskim szpitalu więziennym w 1947 roku, pozostając niezłomnym w swoich przekonaniach wobec władz okupacyjnych.
Kult
Jest uznawany za błogosławionego męczennika, został beatyfikowany przez papieża Jana Pawła II w 2001 roku wraz z innymi męczennikami. Jego dziedzictwo jest upamiętniane w tradycji katolickiej i prawosławnej, a jego wspomnienie obchodzone jest 28 grudnia.