Grimoaldo Oczyszczenia, urodzony jako Ferdinando Santamaria, był włoskim studentem duchownym pasjonistów, który żył w latach 1883–1902. Urodzony w Pontecorvo, od najmłodszych lat odczuwał silne powołanie do życia zakonnego, służąc jako zakrystian i uczestnicząc w stowarzyszeniach kościelnych. Do zakonu pasjonistów wstąpił w 1899 roku i złożył śluby w 1900 roku. Podczas studiów seminaryjnych zapadł na zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i zmarł w Ceccano w wieku dziewiętnastu lat. Został beatyfikowany przez papieża Jana Pawła II w 1995 roku.
Życie i powołanie

Dorastając w pobożnej rodzinie, Santamaria od wczesnych lat wykazywał religijną pobożność. Choć jego ojciec początkowo się wahał, ostatecznie pozwolił synowi wstąpić do pasjonistów. Po wstąpieniu do nowicjatu i przyjęciu imienia zakonnego, kontynuował studia teologiczne. Jego życie zostało przerwane pod koniec 1902 roku, kiedy zapadł na zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych – chorobę, która wywołała silne bóle głowy i zawroty głowy przed jego śmiercią w klasztorze.
Kult i beatyfikacja
Po jego śmierci sława jego świętości wzrosła w jego miejscu urodzenia, a później w Rochester w stanie Nowy Jork, gdzie osiedliła się jego rodzina. Jego beatyfikacja została oficjalnie dokonana przez papieża Jana Pawła II w 1995 roku. Proces ten nastąpił po potwierdzeniu jego heroicznych cnót oraz uznaniu cudu związanego z wyzdrowieniem dziecka imieniem Nicola Romano, który przeżył śmiertelny wypadek z udziałem traktora dzięki wstawiennictwu błogosławionego.
