Grigorios z Derkon był prawosławnym metropolitą żyjącym w XVIII wieku i członkiem Filiki Eterii. Urodził się około 1750 roku w wiosce Zumbata, a kształcił się w Wielkiej Szkole Narodowej w Konstantynopolu. Służył jako metropolita Lakonii, zanim w 1801 roku został metropolitą z Derkon. Znany ze swojej ogromnej wiedzy i oddania edukacji, odegrał znaczącą rolę w Świętym Synodzie i wspierał zakładanie szkół greckich. Zginął jako męczennik w 1821 roku podczas rewolucji greckiej.
Życie i służba
Po przejściu formacji zakonnej, Grigorios przeniósł się do Konstantynopola, gdzie jego intelekt zyskał przychylność patriarchy Sophroniosa II. Służył jako członek Świętego Synodu i był oddanym patronem nauki. Przyczynił się do reorganizacji Wielkiej Szkoły Narodowej i pomógł założyć grecką szkołę w Therapii. Biegle posługiwał się językiem tureckim, francuskim i albańskim, a cieszył się dużym szacunkiem w społeczności fanariotów.
Męczeństwo
Podczas rewolucji greckiej Grigorios został wskazany jako jeden z siedmiu hierarchów wymaganych przez sułtana jako gwarancja. Został uwięziony w Konstantynopolu wraz z innymi biskupami. 3 czerwca 1821 roku został stracony w pobliżu pałacu metropolitalnego w Therapii. Po jego śmierci jego szczątki zostały wrzucone do Bosforu przez rozgniewany tłum.
Kult
Kościół prawosławny uznaje go za świętego, a jego wspomnienie obchodzi się 3 czerwca. Jego dziedzictwo jako edukatora i męczennika za wiarę jest nadal czczone w tradycji prawosławnej.