Grigorios Orologas był greckim prawosławnym metropolitą, który sprawował swoją posługę w północno-zachodniej Anatolii na początku XX wieku. Urodzony w Maniszy w 1864 roku, studiował w Szkole Teologicznej na Halki przed rozpoczęciem kariery duchownej. W latach 1902–1908 pełnił funkcję metropolity w Strumicy, po czym został przeniesiony do diecezji Kydonies. W burzliwym okresie kończącym wojnę grecko-turecką starał się chronić swoją wierną owczarnię, aż w końcu został stracony przez armię turecką w 1922 roku.
Kariera kościelna
Po ukończeniu studiów teologicznych w 1889 roku służył w różnych diecezjach, w tym w Tesalonice i Serres. Jako kaznodzieja wyróżniał się używaniem języka demotycznego w swoich kazaniach. Po zakończeniu służby w Macedonii kierował diecezją Kydonies, gdzie koncentrował się na rozwijaniu lokalnej działalności charytatywnej i instytucji edukacyjnych. Podczas swojego panowania wielokrotnie opowiadał się za prawami swojego ludu w okresach stanu wojennego i niestabilności politycznej.
Męczeństwo
Podczas wojny grecko-tureckiej próbował koordynować ewakuację cywilów, aby zapobiec masakrom. Choć skutecznie pomógł wielu kobietom i dzieciom uciec statkami, pozostał z lokalnym duchowieństwem. W październiku 1922 roku został aresztowany i poddany torturom przez tureckie władze. Odnotowano, że zmarł na atak serca podczas próby pochowania go żywcem, co uznaje się za jego męczeństwo.
Kult
Kościół prawosławny czci go jako etno-męczennika (Ethno-Hieromartyr). Jego święto obchodzone jest corocznie w niedzielę poprzedzającą Podwyższenie Świętego Krzyża. Jest wspominany jako opiekuńczy pasterz, co znajduje odzwierciedlenie w pomniku wzniesionym ku jego czci w Mitylenie w 1932 roku.