factograf
PL
Zaloguj się

rosyjski piosenkarz i autor piosenek pochodzenia gruzińskiego

Grigorij Leps

Grigorij Leps

Grigorij Leps (ur. jako Grigorij Wiktorowicz Lepsweridze w 1962 roku) to rosyjski piosenkarz i autor piosenek pochodzenia gruzińskiego. Jego styl przeszedł od rosyjskiego szansonu we wczesnych latach ku soft rockowi, a znany jest z niskiego, mocnego głosu barytonowego. W 2022 roku otrzymał tytuł Narodowego Artysty Rosji, a w połowie lat 10. XXI wieku podawano, że osiąga jedne z najwyższych rocznych dochodów wśród piosenkarzy w Rosji.

Wczesne życie i kariera

Leps urodził się w Soczi, w Rosyjskiej FSRR w Związku Radzieckim, w rodzinie narodowości gruzińskiej. Kształcił się jako perkusista w szkole muzycznej, a po służbie wojskowej śpiewał w zespołach rockowych i restauracjach. Zmagając się z alkoholizmem i uzależnieniem od narkotyków, przeprowadził się do Moskwy, gdzie nadal występował w restauracjach, aż otrzymał kontrakt płytowy. Jego debiutancki album ukazał się w 1995 roku, a jego przebój „Natali” przyniósł mu szerszą uwagę.

Rozwój muzyczny

W kolejnych dekadach jego albumy odeszły od szansonu w stronę rocka i popu. Wydawnictwa takie jak „Parus”, album z 2004 roku zawierający piosenki Władimira Wysockiego w rockowych aranżacjach, oraz albumy „Labirint” i „V tsentre zemli” z 2006 roku przyniosły mu duża sprzedaż. Leps znany jest z szerokiej skali głosu i niskiego, chrapliwego brzmienia, a jego styl łączy wpływy rocka, popu i wcześniejszego szansonu.

Kontrowersje polityczne

W marcu 2022 roku Leps wystąpił na moskiewskim wiecu upamiętniającym aneksję Krymu i popierającym rosyjską inwazję na Ukrainę, a w 2023 roku śpiewał na kolejnym wiecu poświęconym Putinowi. W 2023 roku jego koncert w Kazachstanie został odwołany po presji opinii publicznej, a Unia Europejska oraz Stany Zjednoczone nałożyły na niego sankcje ze względu na te powiązania oraz domniemane związki z grupą przestępczą.

W 33 językach

Редакція Factograf · Opublikowano 14 października 2026 · Częściowo na podstawie Wikipedii, CC BY-SA 4.0 · Artykuł źródłowy