Grigor z Chandżi był wpływowym gruzińskim mnichem i przywódcą religijnym, który żył w VIII i IX wieku w regionie Tao-Klarjeti. Urodzony w arystokratycznej rodzinie, odrzucił karierę wysokiego rangą duchownego, aby podążać ascetycznym trybem życia. Jest przede wszystkim uznawany za odnowiciela gruzińskiego monastycyzmu dzięki założeniu kilku znaczących klasztorów. Instytucje te, w tym klasztor w Chandżi, stały się kluczowymi ośrodkami życia duchowego, działalności naukowej oraz produkcji iluminowanych manuskryptów.
Życie i działalność

Po zdobyciu szerokiego wykształcenia w dziedzinie filozofii i literatury, Grigor dołączył do wspólnoty monastycznej w Opizie. Później przeniósł się do regionu Chandżi, gdzie dzięki pomocy lokalnej szlachty założył klasztor. Jego wpływ duchowy doprowadził do powstania różnych ośrodków monastycznych, takich jak Szatberdi, który specjalizował się w przepisywaniu manuskryptów. Jego uczniowie rozszerzyli tę sieć, zakładając kilka innych klasztorów w całym regionie.
Dziedzictwo i kult
Reguła monastyczna Grigora opierała się na surowym ascetyzmie. Wywierał on znaczący wpływ na duchowieństwo i szlachtę, wpływając nawet na wybór Katolikos Kartli. Jest pamiętany jako święty, a hagiografie szczegółowo opisują jego zdolność do dokonywania cudów. Kościół Prawosławny upamiętnia go 18 października, w rocznicę jego śmierci w 861 roku.
