Gregory Dix był brytyjskim benedyktyńskim mnichem anglikańskim i kapłanem, który żył w latach 1901–1952. Jako wybitny uczony liturgiczny był członkiem wspólnoty opactwa Nashdom, gdzie pełnił funkcję przeora. Jego badania akademickie nad strukturą kultu znacząco wpłynęły na podejście Wspólnoty Anglikańskiej do reformy liturgicznej w połowie XX wieku. Znany ze swoich głębokich przekonań teologicznych, był orędownikiem katolickiej tożsamości anglikanizmu i dążył do zachowania historycznej ciągłości z wczesnym Kościołem.
Życie i posługa
Urodzony w Londynie, Dix studiował w Oksfordzie, zanim został ordynowany na kapłana w 1925 roku. Dołączył do benedyktyńskiej wspólnoty w opactwie Nashdom, choć jego posługa została przerwana przez chorobę. Podczas II wojny światowej prowadził życie monastyczne, opiekując się jednocześnie parafią św. Michała w Beaconsfield. Ostatecznie awansował na stanowisko przeora w swoim opactwie, zanim zmarł w 1952 roku.
Nauka liturgiczna
Dix jest najbardziej znany ze swojego wpływowego dzieła The Shape of the Liturgy (Kształt liturgii). W tekście tym zaproponował, że istotny charakter kultu tkwi w jego strukturze, a nie w konkretnych słowach. Zidentyfikował czteroetapową sekwencję składającą się z ofiary, modlitwy, dzielenia chleba i komunii. Choć jego teorie wpłynęły na główne rewizje liturgiczne, niektórzy współcześni uczeni kwestionują jego interpretacje historyczne.
Kult
W Kościele Anglii Dix jest wspominany za swój wkład intelektualny i oddanie tradycji anglikańskiej. Jest corocznie upamiętniany 12 maja, w rocznicę jego śmierci. Jego dziedzictwo trwa poprzez praktyki liturgiczne i dyskusje teologiczne, które pomagał kształtować za swojego życia.