Gregorio Aglipay (1860–1940) był filipińskim kapłanem i przywódcą rewolucyjnym, który został pierwszym Najwyższym Biskupem (Obispo Máximo) Kościoła Niezależnego na Filipinach. Urodzony w Batac, był znaczącą postacią podczas rewolucji filipińskiej i wojny filipińsko-amerykańskiej, służąc jako kapelan wojskowy, a później jako generał-lejtnant. Jego narodowy aktywizm i wsparcie dla filipińskiego duchowieństwa doprowadziły do jego ekskomuniki przez Kościół rzymskokatolicki, co ostatecznie skłoniło do ustanowienia niezależnego kościoła kierowanego przez Filipiny, zwanego przez jego wyznawców aglipajanami.
Życie i aktywizm


Po studiach prawniczych i teologicznych Aglipay został ordynowany na rzymskokatolickiego kapłana w 1889 roku. Podczas rewolucji przeciwko panowaniu hiszpańskiemu wspierał ruchy narodowe i służył jako wikariusz generalny wojska dla rządu rewolucyjnego. Jego zaangażowanie w te działania doprowadziło do ekskomuniki nałożonej na niego przez arcybiskupa Manili w 1899 roku. Po konflikcie z siłami amerykańskimi pomagał prowadzić niezależny kościół chrześcijański, który wyłonił się jako narodowa alternatywa dla ustanowionej hierarchii rzymskokatolickiej.
Kult


W tradycji katolickiej Aglipay jest uznawany za osobę czczoną (venerable). Jego dziedzictwo pozostaje centralne dla Kościoła Niezależnego na Filipinach, gdzie jest czczony jako jego założyciel i lider. Jego wspomnienie obchodzone jest 5 września.
