Goeryk był VII-wiecznym biskupem katolickim sprawującym pieczę nad diecezją w Metz. Po panowaniu Arnulfa z Metz, w 627 roku, zasiadł na jego biskupim tronie. Jako bliski współpracownik króla Dagoberta I, Goeryk był znany ze znaczącego wkładu w krajobraz religijny regionu, w tym z budowy wielkiego kościoła św. Piotra. Jest uznawany za świętego zarówno w tradycji Kościoła katolickiego, jak i wschodniego Kościoła prawosławnego.
Życie i działalność
Po święceniu przez Arnulfa z Metz, Goeryk objął urząd biskupi w 627 roku. Podczas sprawowania urzędu założył klasztor w Épinal dla swoich córek i nadzorował budowę wielkiego kościoła św. Piotra. Zarządzał również przeniesieniem relikwii Arnulfa do kościoła Apostołów, zapewniając zachowanie tych świętych szczątków.
Kult
Święty jest wspomniany 19 września, choć lokalne święto obchodzone jest 15 kwietnia. Jego relikwie zostały ostatecznie przeniesione do klasztoru w Épinal w X wieku. Pozostaje postacią czczoną w Kościele katolickim i prawosławnym.