Godeberta była frankijską opatką żyjącą w VII wieku, urodzoną w Amiens we Francji. Wychowana przez szlachetnych rodziców na dworze królewskim, odrzuciła propozycje małżeństwa od bogatych zalotników, aby poświęcić życie służbie religijnej. Dzięki wsparciu świętego Eligiusza, który podarował jej pierścień biskupi, aby symbolizował jej śluby, założyła klasztor w Noyon. Kierowała małą wspólnotą kobiet, prowadząc życie wypełnione modlitwą, postem i służbą lokalnej ludności.
Życie zakonne

Po otrzymaniu od króla pałacu na siedzibę swojej wspólnoty, Godeberta została opatką klasztoru w Noyon. Szukała duchowego przewodnictwa u świętego Eligiusza i większość czasu spędzała w odosobnieniu lub dokonując czynów miłosierdzia. Była znana ze swojego oddania pokucie oraz starań o dotarcie do ludzi żyjących na terenach pogańskich.
Kult i dziedzictwo
Jako patronka Noyon, tradycyjnie wzywana jest do ochrony przed deszczem i chorobami. Jej relikwie zostały przeniesione do katedry w Noyon w 1168 roku i były czczone w czasach lokalnych trudności. W sztuce często przedstawiana jest z pierścieniem, symbolizującym jej duchowe oddanie; jej wspomnienie obchodzi się 11 kwietnia lub 11 czerwca.
