Gobron był gruzińskim dowódcą wojskowym żyjącym w X wieku, uznawanym za świętego w Cerkwi prawosławnej Gruzji. Podczas kampanii wojskowej prowadzonej w 914 roku przez emira azerbejdżańskiego z dynastii Sajidów, dowodził obroną twierdzy Kveli. Po 28-dniowym oblężeniu twierdza upadła, a Gobron został wzięty do niewoli. Ostatecznie został stracony po tym, jak wielokrotnie odmawiał wyrzeczenia się chrześcijańskiej wiary na rzecz islamu, wybierając śmierć jako męczennik.
Życie i męczeństwo
Broniąc Kveli, Gobron (nazywany czasem Mikel) prowadził zorganizowany opór przeciwko najeźdźcom pod wodzą Yusufa Ibn Abi'l-Sajida. Mimo prób emira, aby skłonić go do nawrócenia poprzez obietnice bogactwa i wysokiego statusu, dowódca pozostał wierny swojej wierze. Po tym, jak był świadkiem egzekucji innych jeńców, Gobron został ścięty, co zakończyło jego opór przeciwko siłom Sajidów.
Kult
Pamięć o jego poświęceniu została zachowana w pismach hagiograficznych, w tym w dziele biskupa Stefana z Tbeti. Jest czczony jako święty przez Cerkiew prawosławną Gruzji, a jego wspomnienie obchodzone jest 30 listopada. Jego męczeństwo zostało również odnotowane w różnych średniowiecznych gruzińskich i ormiańskich kronikach, które podkreślają jego męstwo podczas oblężenia.