Glicerio Landriani był duchownym pijarstym urodzonym w Mediolanie w 1588 roku. Pochodząc z zamożnej rodziny, studiował filozofię, prawo i teologię w Bolonii oraz Rzymie, zanim wstąpił do Zakonu Szkół Pobożnych (Pijarów). Jako jeden z wczesnych współpracowników świętego Józefa Kalasancjusza, służył jako nauczyciel i katecheta, kładąc nacisk zarówno na umiejętności akademickie, jak i modlitwę. Kościół katolicki uznał go za czczonego (venerabilis).
Życie i działalność
Po ukończeniu studiów Landriani wstąpił do Szkół Pobożnych w 1612 roku. Był wysoko ceniony przez założyciela zakonu za swoje zdolności pedagogiczne. Mimo szlacheckiego pochodzenia, przyjął ślub ubóstwa. W 1618 roku stał się pierwszym członkiem zakonu, który złożył śluby wieczyste, czyniąc to krótko przed śmiercią w Rzymie 15 lutego.
Kult
Proces beatyfikacyjny został zainicjowany przez Józefa Kalasancjusza, który przechowywał serce Landrianiego w relikwiarzu. Choć sprawa została wstrzymana z powodu dekretów papieskich, została wznowiona pod koniec XIX wieku. W 1931 roku papież Pius XI ogłosił jego cnoty heroicznymi. Obecnie jest patronem Ruchu Kalasancjańskiego, który obchodzi swoje święto 31 maja.