Giuseppe Carraro był włoskim prelatem Kościoła rzymskokatolickiego, który w XX wieku sprawował kilka ważnych funkcji biskupich. Urodzony w Mirze w 1899 roku, został święcony na kapłana w 1923 roku. Jego kariera kościelna obejmowała służbę jako biskup pomocniczy w Treviso, biskupa Vittorio Veneto od 1956 roku, a ostatecznie biskupa Werony od 1959 roku aż do przejścia na emeryturę w 1978 roku. Brał udział we wszystkich sesjach Soboru Watykańskiego II.
Kariera kościelna
Po święceniach Carraro awansował w hierarchii, służąc jako biskup titularny i pomocniczy. Po zakończeniu urzędu w Vittorio Veneto, przez prawie dwie dekady kierował diecezją weryońską. Podczas sprawowania rządów aktywnie uczestniczył w globalnych obradach Soboru Watykańskiego II, przyczyniając się do głównych reform tamtej epoki, zanim ustąpił ze stanowiska w Weronie w 1978 roku.
Kult
Po jego śmierci w Weronie w 1980 roku, w 2005 roku otwarto proces beatyfikacyjny. Obecnie jest uznawany za wyniosłego (venerabilis) – status ten został przyznany mu przez papieża Franciszka w 2015 roku. Spoczywa w katedrze diecezjalnej, gdzie jest upamiętniany przez Kościół katolicki.